1081/1670'de İstanbul'un Yedikule semtinde doğduğundan "Yedikule'li" lakabıyla tanınan Abdullah Efendi'nin soyu baba ve ana cihetinden Hz. Muhammed'e bağlandığı için, imzalarında " seyyid" olduğunu da zikreder. Bir diğer adı da Emir'dir. Hem babası Seyyid Hasan Hâşimî (? – 1098/1678), hem de oğlu Seyyid Abdülhalim Hâsib (1117/1705-1172/1759) ve torunu Seyyid Mehmed Saîd (1152/1739-1172/1758) hattat olması hasebiyle, bu aile hat san'atını dört nesil boyunca sürdürmüştür.
Yedikule'deki İmrahor (Mir-ahur) Camii'nde imam olan babasının yanında hıfzını ve tahsilini bitiren ve hat öğrenen Abdullah Efendi, 17 yaşındayken Hafız Osman'dan Aklâm-ı Sitte meşketmeye başlayarak 40 ay gibi kısa bir müddet sonra icazet almış ve hocasının teveccühünü kazanmıştır. Babasının vefatıyla İmrahor Camii'ndeki imâmet vazifesini üstlenerek ömrü boyunca sürdüren Abdullah Efendi, 24 mushaf, 1000 kadar en'am ve evrad, sayısız kıt'a, murakka ve hilye ile sair kitaplar yazdı, pek çok talebe yetiştirdi. Bunlar arasında en çok tanınanları Eğrikapılı Mehmed Râsim Efendi (1099/1688-1169/1756) ve Şekerzâde Mehmed Efendi'dir.
Sultan III. Ahmed'in alakasına daima mazhar olan Abdullah Efendi, 1120/1708'den itibaren Topkapı Sarayı'nın meşk muallimliği vazifesine getirilmiştir.
8 Rebiülevvel 1144/10 Eylül 1731'de vefat eden Seyyid Abdullah Efendi, Eyüp Sultan'daki Şah Sultan Dergahı karşısındaki kabristana (1987'de yol genişletilirken kitabesi yok edildi) defnolunmuştur.